In Poppetjes volgen we Bernadette van januari tot december tijdens haar opname in Psychiatrisch Ziekenhuis Zonlicht, de plek waar ze de diagnose borderline krijgt. In haar dagboek neemt ze ons mee naar de uithoeken van haar ziel, waar ingemetselde emoties, pijn en wantrouwen zich ophouden.
“IK HEB JULLIE ZELF GEMAAKT.
Dat zegt Maarten. Ja, jullie horen het goed, hij heeft het wel vijf keer gezegd. Ik heb jullie zelf gemaakt. Jullie bestaan alleen in mijn gedachten en er is niemand anders die poppetjes in zijn hoofd heeft. Niemand, echt niemand! Ongelofelijk, dit kan niet. Ik hoor jullie toch! Ben ik nou gek? Ik weet het niet meer. Jullie zijn een deel van mij, jullie zijn er altijd en altijd al geweest. Dat ik dit fantaseer kan niet waar zijn. De leugenaar!”
Inkijkexemplaar:
